Ιστορία του θερμοκηπίου

Η ιδέα της καλλιέργειας φυτών σε περιβαλλοντικά ελεγχόμενες περιοχές υπήρχε από τη ρωμαϊκή εποχή. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τιβέριος έτρωγε καθημερινά ένα λαχανικό παρόμοιο με το αγγούρι. Ο Ρωμαίος κηπουρός φύτεψε χρησιμοποιώντας τεχνητές μεθόδους (παρόμοια με ένα σύστημα θερμοκηπίου) ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το τραπέζι του κάθε μέρα του χρόνου. Τα αγγούρια καλλιεργούνται σε τροχοφόρα καρότσια και λιάζονται στον ήλιο κάθε μέρα, μετά τα φέρνουν μέσα για ζεστασιά τη νύχτα. Σύμφωνα με την παρακάτω περιγραφή, τα αγγούρια αποθηκεύονται κάτω από πλαίσια ή σε αγγουρόσπιτα, γυαλισμένα με λινέλαιο ή σεληνίτη (γνωστός και ως lapisspecularis) γνωστός ως specularia. Πλίνιος ο Πρεσβύτερος
Η πρώτη περιγραφή των θερμοκηπίων βρίσκεται στο κεφάλαιο για την καλλιέργεια λαχανικών το χειμώνα στην κτηνοτροφική πραγματεία "Shanhe Yule" που γράφτηκε από έναν αυτοκρατορικό γιατρό της δυναστείας Joseon τη δεκαετία του 1450. Το έγγραφο περιέχει λεπτομερείς οδηγίες για την κατασκευή ενός θερμοκηπίου ικανού να καλλιεργεί λαχανικά, να ανθίζει και να ωριμάζει φρούτα σε τεχνητά θερμαινόμενο περιβάλλον, χρησιμοποιώντας το Ondol, ένα παραδοσιακό κορεατικό σύστημα ενδοδαπέδιας θέρμανσης, για τη διατήρηση της θερμότητας και της υγρασίας. τοιχώματα καλαμποκιού για τη διατήρηση της θερμότητας. και ημιδιαφανή λαδωμένα παράθυρα hanji που επιτρέπουν στο φως να διεισδύσει στην ανάπτυξη των φυτών και παρέχουν προστασία από το εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό το χρονικό της δυναστείας Joseon επιβεβαιώνει ότι μια δομή που μοιάζει με θερμοκήπιο που περιέχει Ondol κατασκευάστηκε το χειμώνα του 1438 για να παρέχει θερμότητα στις πορτοκαλιές
Η έννοια των θερμοκηπίων εμφανίστηκε επίσης στην Ολλανδία και την Αγγλία του 17ου αιώνα, μαζί με τα φυτά. Μερικές από αυτές τις πρώιμες προσπάθειες απαιτούσαν πολλή δουλειά για να κλείσουν τη νύχτα ή για το χειμώνα. Υπήρχαν σοβαρά προβλήματα με την παροχή επαρκούς και ισορροπημένης θερμότητας σε αυτά τα πρώιμα θερμοκήπια. Το 1681, η πρώτη «σόμπα» (θερμαινόμενη) θερμοκήπιο της Αγγλίας κατασκευάστηκε στον Φυσικό Κήπο του Chelsea. Σήμερα, η Ολλανδία φιλοξενεί πολλά από τα μεγαλύτερα θερμοκήπια στον κόσμο, μερικά από τα οποία είναι τόσο μεγάλα που παράγουν εκατομμύρια λαχανικά κάθε χρόνο.
Τα πειράματα στο σχεδιασμό του θερμοκηπίου συνεχίστηκαν στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα, καθώς η τεχνολογία παρήγαγε καλύτερο γυαλί και οι τεχνικές κατασκευής βελτιώθηκαν. Τα θερμοκήπια στις Βερσαλλίες αποτελούν παράδειγμα της κλίμακας και της πολυπλοκότητάς τους. Έχει μήκος πάνω από 150 μέτρα (490 πόδια), πλάτος 13 μέτρα (43 πόδια) και ύψος 14 μέτρα (46 πόδια)
Το 1800, ο Γάλλος βοτανολόγος Charles Lucien Bonaparte έχτισε το πρώτο πρακτικό σύγχρονο θερμοκήπιο στο Leiden της Ολλανδίας, για την καλλιέργεια φαρμακευτικών τροπικών φυτών. Αρχικά μόνο στα κτήματα των πλουσίων, η ανάπτυξη της βοτανικής οδήγησε στη διάδοση των θερμοκηπίων στα πανεπιστήμια. Οι Γάλλοι ονόμασαν τα πρώτα τους θερμοκήπια πορτοκαλοκομείο επειδή χρησιμοποιούνταν για να προστατεύουν τις πορτοκαλιές από το πάγωμα. Με τη δημοτικότητα των ανανάδων, οι άνθρωποι έχτισαν πευκοδάση ή λάκκους με ανανά

Δημοφιλείς Ετικέτες: ιστορία θερμοκηπίου, Κίνα, προμηθευτές, κατασκευαστές, εργοστάσιο, κατασκευασμένο στην Κίνα